ملاک انتخاب عسل خوب
آقای دکتر اسفندیار رشید زاده عسل شناس و زنبوردار نمونه کشورمان دراین باره می نویسد:
برای مصرف کننده یک راه بیشتر برای تشخیص عسل وجود ندارد : آن هم استفاده از
ابزارهایی است که بدن در اختیارش گذاشته است با چشمانش شکل ظاهری عسل را
ارزیابی می کند ، با بینی اش آن را بو می کند ، با زبانش آن را مزه مزه می نماید اگر
مجموعه باب طبعش بود ، اگر عسل بخصوص عطر و طعم گلها را داشت این عسل ، عسل
واقعی( طبیعی ) است و ارزش آن را دارد که بهای آن را در حد معقول بپردازد .
شکرک زدن (رس بستن) عسل
تبلور شدن، رس کردن، ته نشين شدن، دانه شدن و آنچه که در اصطلاح (شکرک زدن) میگويند
به خاطر وجود کلمه شکر در ذهن تقلبی بودن عسل را تداعی میکند، چيزی جز پديده تبلور
(بلور شدن، کريستاليزاسيون) نيست.
عسل به علت درصد بالای مواد قندی که دارد در واقع يک ماده جامدی است که تحت شرايط
بسيار شکنندهای به صورت مايع قرار دارد. اين ماده اشباع شده قندی (منظور از قند انواع
قندهايی است که در علم شيمی با پسوند اوز مشخص میشود مانند گلوکز، فروکتوز و مالتوز )
بايد در واقع جامد باشد، ولی به طور اتفاقی مايع است. به همين دليل به محض اينکه شرايط
مطلوب مهيا شود اين تغيير فيزيکی يعنی شکرک زدن، پديدار میگردد.
ترکیبات شيميايی عسل متنوع و پیچیده است. ترکیب عسلهايی که منشاء گياهی دارند فرق
میکند. چهار پنجم وزن عسل را کربوهيدرات (مواد قندی- نشاستهای) تشکیل میدهد و بقیه آن
عبارتند از: پروتئین، املاح معدنی، عناصر معطر، آنزیم ها، ويتامين ها، گرده گل و مقدار کمی
آب، تا کنون۲۰ نوع قند در عسل شناسايی شدهاند قندهای اصلی عسل را قندهای ساده (منو
ساکارید) میگویند مانند گلوکز و فروکتوز که به ترتیب %۴۰ و %۳۴ عسل را تشکیل میدهند.
شایان ذکر است که شيرينی عسل عمدتاً مربوط به همين دو نوع قند ساده میباشد.
عسل شامل مقدار کمی ویتامینهای تيامين(B1)، ريبوفلامين(B2)، نياسين(B3)، اسید پانتوتنيک
(B5) و پيريدوکسين(B6) و اسید اسکوربيک(C) است. اگر چه ویتامینهای فوق الذکر در عسل
به مقدار خيلي کم وجود دارد اما از اهمیت زيادي برخوردار میباشند زیرا آنها مخلوط
کربوهیدراتها، املاح معدنی و اسیدهای آلی میباشند. مقدار ويتامينهای موجود در عسل بستگی
به مقدار گرده گلی دارد که توسط زنبوران عسل به آن اضافه میشود. عسل تصفیه نشده و
عسل با موم (شان) از نظر ويتامين غنی است و تصفیه باعث کاهش ويتامين های عسل می شود.
مقدار کمی پروتئین و اسید آمينه در عسل وجود دارد که هم منشا گياهی دارد (گرده) و هم توسط
زنبور تولید می شود. درصد نيتروژن عسل فقط در حدود ۰۵/۰ درصد است.
عسل درماني:
خواص اثبات شده داروئي عسل در علم پزشکي به شرح زير است:
۱- خواص ضد باکتريايي و آنتي بيوتيکي و همچنين خاصيت ضد التهابي عسل.
۲- گلوکز و فروکتوز عسل سريعا جذب شده و به انرژي تبديل مي شوند.
۳- اعمال کبد را فعال کرده و در دفع سموم (دتوکسکشين) از کبد مؤثر است.
۴- حرکات و ترشحات روده را بهبود مي بخشد و فوق العاده برای معده مفید است.
۵ -عسل داراي يک اثر ملين بوده و ترشحات روده ها را تحريک مي کند. فشار اسمزي بالا،
وجود ترکيبات معطر و استيل کولين باعث بروز اين اثرات مي شود.
ادامه مطلب
